یکی بود ،یکی نبود!!!

از زمان آغاز به کار سومین دوره شورای شهر اسلامی کلان شهر اهواز تا کنون که حدود ۱۵ ماه می گذرد، ۷ نفر به عنوان شهردار یا سرپرست بر کرسی سبز شهرداری تکیه زده اند که در میان آنها نجفی با ۷ماه طولانی ترین  دوره زمانی تصدی مدیریت شهرداری را برعهده داشته و اکنون شورای شهر هشتمین گزینه را برای تایید به وزارت کشور معرفی کرده است.با این حال فکر می کنم این داستان همچنان ادامه داشته باشد. البته برای پست گرفتن و پرکردن رزومه کاری برخی از مدیران کم بدک نیست ولی با تایید بودجه عمرانی ۴۷۳میلیاردی امسال(با کسر تعطیلات حدود۳۰۰ روزکاری،روزانه مبلغ بیش از۵/۱ میلیارد تومانی باید هزینه پروژه های عمرانی این کلان شهر شود)توسط شورای شهر، این اوضاع شهر ماست!!!

تصویر بالا کاریکاتور چهره شهردار اسبق اهواز آقای مهندس حیدر نجفی یکی از رکورد داران مسند شهرداری در ۱۵ماه اخیر است که به سفارش یکی از نشریات محلی طراحی نموده ام ولی نکته جالب اینجاست که نشریه فوق این تصویر را زمانی به من سفارش داد که فکر می کرد شورای شهر قصد استیضاح و تعویض شهردار را دارد ولی با معلوم شدن عکس این قضیه، از چاپ کاریکاتور فوق شانه خالی کرد. برای من جالب است که این همان مطبوعاتی است که می گویند باید صادق و آزاداندیش باشند، جواب مطلب را به شما واگذار می کنم.

به بهانه نصرالدین هوجا

چند روزی هست که سخت مشغول انجام کارهای تبلیغاتی محوله هستم، خستگی کار ازطرفی وکم خوابی این روزها برای انجام این کارها کلافه ام کرده بود ،بعد از دو سه شب بی خوابی ودر حالی که داشتم با یکی از سفارش دهنده ها در مورد کار تبلیغاتیش حرف میزدم به لطف آنتن دهی ضعیف موبایل در ایران تماسم قطع شد وبه فاصله شاید 4 -5 ثانیه بعد تماس جدیدی داشتم و بدون اینکه صفحه موبالیم رو ببینم و با تصور اینکه باز هم باید حرفهای تکراری مشتری ها رو بشنوم ،با شنیدن صدای گرم و خوش نفس رحیم عزیز شکه شدم ،آنسوی خط انفجاری از احساسات پاک وبی غش رحیم بود که بسویم سرازیر شده بود،شنیدن صدای ایشان برایم خوشایند است وخاطرات خوبی را بیادم میآورد.رحیم با شادی گفت : شاهرخ تو مسابقه ملانصرالدین جایزه بردی !و با عجله و شادی که در صدایش موج میزد می خواست هر چه زودتر خبر جایزه دو تن دیگر از دوستان خوب کارتونیستم  یعنی محمود نظری و علی آقایی رابه ایشان برساند.این تلاش رحیم من رو به فکر برد ،با خودم گفتم رحیم براستی در رفتار هم کارتونیست است ،او با صمیمیت ذاتی اش ارتباط برقرار میکند ولی در پس صمیمیتش جدی،با ذکاوت وفکور است ، مگر نه اینکه بزرگترین رسالت هنر کاریکاتور و کارتون شادی بخشیدن یه دیگران است ومگر غیر از این است که هنر کارتون به واسطه سادگی در انتقال پیام های پیچیده و گاها فلسفی اش به سهولت و بی پیرایه با مخاطبینش ارتباط برقرار میکند،  ،به نظر من با نگاهی به سبک زندگی امثال رحیم نه تنها در دنیا هنر، بلکه در زندگی اجتماعی نیز میتواند راهگشای موفقیت های بزرگ شود.رحیم بقال اصغری الگوی اخلاقی خوبی در دنیای هنر کارتون است ،خصوصیاتی چون نظم وانظباط، اخلاق گرایی و مدیریت صحیح و بی نقص ایشان.خصوصا در این روزگار که در بین انبوه دوستانت کمتر مردان مرد میابی!،کیمیاست. من شخصا از ایشان بسیار آموختم. به و پاس صمیمیت و دوستی اش ،دوستش دارم.

اصولا برنده شدن در جشنواره ها  شادی کوتاهی برایم  به همراه دارد.بیشتر به حضور اندیشه هایم و مانایی آنها فکر میکنم تا بردن جایزه چشنواره ها.ولی برایم موفقیت در برخی از این مسابقات  مهم است و از آن مهمتر اثری است که حائز آن رتبه میشود.ملا نصرالدین یکی از این مسابقات است.حدودا 12 سال است  که برای این جشنواره به صورت نامنظم کار ارسال میکنم ولی پی بردن به سلیقه این جشنواره انصافا کمی سخت است و کار شرکت کنندگان این جشنواره وقتی سخت تر میشود که در فراخوان  میخوانند که تنها یک اثر میشود ارسال کرد ! .دیدن اثر دوست خوبم محمود عزیز هم برایم خیلی دلچسب بود ،آثار محمود جستجو گر نوعی از طنز موقعیت است که در نقطه اوج اثرش شما را به خنده ای همراه با تفکر رهنمون میکند واین راز مانایی آثارش است .اثری هم که از کا رتونیست که جایزه بزرگ را دریافت کرده سوژه نسبتا خوبی دارد و لی دلیل  انتخاب و برتریش را نسبت به دیگر آثار نیافتم .از طرفی هم فکر میکنم بردن جایزه با سوژه هایی که در قطب وخصوصا ماجراهایی که برای خرسهای قطبی اتفاق می افتد فضایی دلچسب و قابل پذیرش برای جشنواره های یکی دو سال اخیر است ،البته کثرت جشنوارهایی با موضوعاتی چون گرمای زمین ومحیط زیست و توجه به این دسته از موضوعات و اهمیت این مهم در زمان حاضر شاید سبب این انتخاب شده باشد. حضور پائولو دالپونته در هیئت داوری امسال جشنواره ملا نصرالدین باعث انتخاب آثاری با خصوصیات بصری سوررئال به لحاظ فرم ومحتوابود شیوه انتخابی که در دوره های اخیراین جشنوار بندرت شاهد آن بوده ایم .درزیراثرمنه که واسه نصرالدین فرستادم وحائز رتبه اصلی شد.

 

بقیه آثار رو در این لینک زیر ببینید.

نتایج جشنواره ملا نصرالدین ترکیه

بررسی داوری کارتون و کاریکاتور

 

در بحث داوری داخلی کاریکاتور ایران مواردآسیب شناختی  بسیاری است که بعضا دوستان هنرمندم در وبلاگ دوست خوبم محمود نظری به آن اشاراتی داشتند من نیز شخصاو بر طبق شواهدی که در سالیان اخیر مشاهده کردم نظر شخصی خود را  بیان میکنم ،خطاب به دوستانی که در این بحث شرکت داشتند باید گفت که اصولا بحث داوری در هر اندازه ای چه داخلی وچه در سطح بین المللی بحثی است چالشی و مطمئنا بستر زایش نظراتی گوناگونی از جنس موافق و مخالف می باشد،برای نتیجه بخشی این گونه بحث ها میبایست جانب ادب را نگاه داشت و ترور شخصیت وایجاد جو سازی علیه شخص و یا گروهی جلوگیری کرد.

در بررسی داوری داخلی  به چند سئوال باید پاسخ گفت که بنده به اختصار چند پرسش اصلی را در این زمینه بررسی خواهم کرد.

1-داوری کارتون دارای چه خصوصیاتی است  ؟

2-داوران جشنواره های کاریکاتور باید چه خصوصیاتی را دارا باشد؟

3-نحوه انتخاب داوران داخلی  چگونه است ؟

داوری کارتون و کاریکاتور مانند داوری در هر عرصه دیگری شرایط خاصی را برای قضاوت داردو بر طبق این ضوابط مورد جشنواره های روز کارتون وآشنایی با تحولات عصر حاضر موضوعی است که بی شک باید به آن واقف باشند ،امروزه حتی با یکی دو هفته عقب ماندن از جریانات روز کارتون و کاریکاتور جهان باعث میشود که نتوان در مورد داوری آثار به نتیجه مطلوب رسید وجای تعجب است که چگونه برخی از  داورانی که انتخاب میشوند سالهاست که از گردونه کارتون و کاریکاتور خارج شده اند ولی به خود اجازه داوری این جشنواره ها را میدهند.دوستان هنرمندم من قضاوت را به عهده شما میگذارم کارتونیستی شایسته داوریست که در جریان جشنواره های روز است و ماهیانه مطالب اخبار و کتابهای روز جشنواره های مختلف بدستش میرسد و مطالعه دقیق و متمرکز در این زمینه دارد و یا کارتونیستی که در طول سال به زحمت در یکی دو جشنواره شرکت میکند و مابقی وقت خود را صرف فعالیت های گوناگون هنری و بعضا غیر هنری ! دیگر میکند؟ البته بنده پیشنهادی رابه هیئت موسس  انجمن در شرف تاسیس کارتونیست های ایران داده ام که لازم میدانم در اینجابرای دوستان بازگو کنم.پیشنهاده من این بود که کارتونیستهای درون انجمن بسته به موارد ی چون سابقه کاری ،فعالیتها مطبوعاتی و نمایشگاهی ،جوایز داخلی و بین المللی ،نمایشگاههای انفرادی،تالیفات،و موارد بسیاری دیگر درجه هنری بگیرند و طبق این درجه به عضویت انجمن در آیند،بالطبع کارتونیستهایی که از تجربه و درجات هنری والاتری برخوردار باشند میتوانند جز سیاست گذاران اصلی کارتون ایران در هر زمینه ای باشند ،خاصه داوری جشنواره های داخلی. ،این امر باعث میشود که بسیاری از باند بازی های  ضایع موجود که همگی دوستانی که جدی تر هنر کارتون و کاریکاتور را دنبال میکنداز آن آگاهند، تا حدی از بین برود . با مطلب محمود عزیز هم در این زمینه موافقم که برخی سعی در شگرد پروری در این زمینه دارند.دوستان عرصه هنرکاریکاتور تیز بین است وتمامی این رفتارها را زیر نظر دارد.گریزی نیست و غربال تاریخ هنر بسیار ظریف است و جایی را برای شارلاتان بازی برخی نمیگذارد.چه بسیار دوستانی را میشناسیم که یا این سیستم رشد ظاهری اما بی پشتوانه کرد ه اند.کسانی را می شناسم که در عرصه داخلی و با لطف برخی رشد بیهوده و بی پشتوانه کرد ه اند ولی با نگاهی به آثار ایشان و بیوگرافی شان هیچ برجستگی خاصی نمی یابی .کسانی که حتی یک جایزه معتبر بین المللی ندارند ولی در رزومه فعالیت های داخلی شان درخشانند!خطاب به دوستانی که سعی در پرورش چنین افرادی دارند میگویم این حرکتتان عین دشمنی است چرا که دوستی که اندازه این عمل نیست و شناخت کافی ندارد در رویارویی با اجتماعی بزرگتر دچار سرگردانی میشود و تاثیرات مجازی او را به جای میرساند که خدا را نیز بنده نیست!روزی همین افراد دشمن شما خواهند بود.هنر عرصه شارلاتان بازی نیست.بگذریم .در برخی موارد هم در ترکیب هیئت داوران افرادی دیده میشوند که کارتونیست آن شهر وجزو برگزار کننده جشنواره هستند،کسانی که بعضا خود اولین تجربیات کارتونیستی خود را طی نکرد ه اند و ولی از این امتیاز داخلی استفاده کرده و خود را در ترکیب هیئت داوران جا میزنند، در این گونه جشنواره ها از قبل میشود نتایج را حدس زد.در اینکه برگزاری یک جشنواره در هر سطح بسیار امر مشکلی است هیچ شکی نیست و نیز باید زحمات  برگزار کنندگان جشنواره ها را ارج نهاد ولی این به آن دلیل نیست که از این ماجرا به نفع خود و شهرمان سوء استفاده کنیم.در نظر داشته باشیم که این امر باعث میشود سابقه خود و هنرکارتون شهرمان را زیر سئوال ببریم .اطرافمان را دیوارهای شیشه ای فرا گرفته و بعد از خالقمان دیگران شاهد حرکاتمان هستند.بیایید باور کنیم که دادن این امتیازها اگر بحق نباشد کسی را مرتفع نمی کند .مورد دیگر در انتخاب داوران داخلی توجه به بعد تبلیغاتی رسانه ای اخبار این جشنواره است از این رو غالبا ارباب جراید و گردانندگان سایتهای اینترنتی پایه ثابت داوریهای داخلی و بین المللی هستند.صرفنظر از شایسته گی برخی از این عزیزان ولی باید گفت این  انتخابها در بازده بسیاری از این افراد تاثیرمنفی دارد.پیشنهاد میکنم که سعی شود از کارتونیستهایی که در عرصه بین المللی فعالترند استفاده شود.پارامتر جوانی هم میتواند مد نظر قرار گیرد.در یک جمع بندی کلی از این بحث باید گفت که داوری داخلی با شرایط مدرن جدید حکم نوزادی تازه متولد شده را دارد و برای رشد و تربیتش خیلی کارهها باید کرد.همانگونه که برای رشد بالندگی و پیشرفت  یک کودک او را بایداز تقلب، دروغ ،ریاکاری و جانب داری ،و خیلی از خصایص زشت دیگر دور داشت کارتون و کاریکاتور ایران رادر همه جهات خاصه داوری برای بالندگی رشد وپیشرفت باید عاری از این مسائل باشد.به امید آ ن روز.